Yeni Bir Dünya Kurmanın Zihniyeti – 3

Başkalarını Değiştirmeden Önce Neden Kendimizi Değiştirme Çabası Göstermeliyiz

Daha önce insanlığın yaşayış biçimini nasıl değiştirmesi gerektiği sorusu üzerine şunu söyledim: “Bütün Dünya insanlığının kendi yaşamlarının özü olan ilahiliği hatırlaması gerekir. Ve o bilinçle her şeyde ilahiliği tanıması. Bunun için her şeyden önce, her şeyden önce kendi ilahiliğimizi doğal bir şey olarak tanımamız gerekir.”

Başkalarına sevgi yöneltmeden önce, başkalarının yanında durmadan önce kendi ilahiliğimizi hatırlamamız ve onu doğal idrakimiz yapmamız gerekmesinin nedeni şudur: insanlar, kendilerini gerçekten bağışlamamış ve sevmemiş olduklarında, sevgi dolu sözlerini ve eylemlerini ne kadar ifade etmeye çalışırlarsa çalışsınlar, bunlara kaçınılmaz olarak iç çatışmanın ve hesabın çarpık dalgaları yapışan yaratıklardır.

İşte bu yüzden her şeyden önce kendimizi bağışlamamız ve sevmemiz, kendi yanımızda durmamız ve “yaşamın büyük ışığının” kalbimizdeki karanlığın bütününe yayılmasına izin vermemiz gerekir.

Hiçbir gizli yanı olmadan sevgiyi gerçekten uygulayıp ifade edebilen insanların kalplerinde hiç iç çatışma yoktur ya da çok azdır.

Kendimizi böyle bir hâle güncelleme çabası olmadan, dış dünyayı daha iyi kılmak için ne kadar uğraşırsak uğraşalım, o kesinlikle iyileşemez.

Neden? Çünkü tanıdığımız dünya, istisnasız, iç evrenimizin bir yansımasıdır.

Dünyanın insanlığı bizim içimizdedir.

Kalplerimizde pek çok benlik vardır.

İlahi benlikte erime deneyiminden geçmedikçe bunların çoğu çözülmemiş düşüncelerin dalgalarıdır.

Bu çeşitli iç düşünce dalgalarına “benliğin insanlığı” diyorum ve başkaları hakkında sahip olduğum duyguları kendime doğru geri çeviriyor, birbirine karşıt iki benliği buluyor ve onları kucaklıyorum.

Dışarıda Hissettiğimiz Şeyin Gerçek Resmi

Birbirine karşıt iki benlik şöyledir:

• Kendinizi kabul etmeyen bir benlik ve kendiniz tarafından kabul edilmeyen bir benlik.
• Kendinizi bağışlamayan bir benlik ve kendiniz tarafından bağışlanmayan bir benlik.
• Kendinizi küçümseyip ezen bir benlik ve kendiniz tarafından küçümsenip ezilen bir benlik.
• Kendinizi sevmeyen bir benlik ve kendiniz tarafından sevilmeyen bir benlik.
• Kendinizden hoşlanmayan bir benlik ve kendiniz tarafından hoşlanılmayan bir benlik.

İlahi titreşime tam olarak dönmemiş insanların kalplerinde, zarar veren gibi davranan bir benlik ve mağdur gibi davranan bir benlik olmak üzere böyle birbirine karşıt benlikler genellikle kalbin derinliğindeki karanlıkta entrika çeviriyor ya da büzülüp duruyordur.

Bunu fiziksel bedenin dışındaki dünyaya yansıtırlar ve tıpkı bir aynaya bakar gibi toplumun hâli ve başkalarının sözleri ve eylemleri hakkında izlenimler taşırlar.

O duyguları kendinize doğru geri çevirin.

Bu eylem, kalbinize yaşamın ışığını tutma eylemidir.

Bunu yaparak dış dünyada hissettiğiniz uyumsuzluğun gerçek nedenini bulabilirsiniz.

Onu bulduğunuzda, onunla nasıl başa çıkacağınız konusunda plan kurmanıza gerek yok.

Sadece ona bakın.

İkisini aynı anda görmek, onların serbest kalmasını sağlar.

Bu dünyanın uyumsuzluğunun gerçek nedeni, tanıyamadığımız bilinçdışı âlemde yatıyordu.

Sadece onlara bakarak artı ve eksi dengeye gelir ve bağlılıksız bir zihin hâline yaklaşırız.

(Devamı gelecek sefere)