“Gerçekte Olduğunuz Gibi Kendinize” Dönüş Yolculuğunun Sonunda

“Gerçekte Olduğunuz Gibi Kendinizi” “Şu An Olduğunuz Gibi Kendinizden” Ayırt Edelim

Olumlu, olumsuz, hangisi olduğu fark etmez, ama hayatta ilerlerken kalbinizdekini, “değer verdiğiniz şeyi” özenle avuçlayıp gözlemlerseniz, “gerçekte olduğunuz gibi kendinizi” “şu an olduğunuz gibi kendinizden” ayırt etmek kolaylaşır.

Neden mi? Çünkü “değer verdiğiniz şeyin” tadını yavaş yavaş çıkardıkça, bilincinizin duruş noktası belirir ve açıkça görünür hâle gelir.

“Gerçekte olduğunuz gibi kendiniz”, evrene doğrudan bağlı, tıpkı yaşamın ışığının kendisi gibi yankılanan özgür ve sınırsız kalptir.

“Şu an olduğunuz gibi kendiniz” ise kendini ve başkalarını, sınırlayan biçimler dünyasının içinde sınırlı olarak gören düşünceleri ifade eder.

Buna “sonsuz bilinç” ile “sonlu düşünceler” arasındaki bir ayrım olarak da bakabilirsiniz.

Kendinize baktığınızda, kalbinizin topraklarında yaşayan benliklerin (dünya insanlığının) her birinin düşüncelerinin sonsuza dek geçerli olan bir bilinç mi (gerçekte olduğunuz gibi kendiniz), yoksa belirip solan köpük benzeri bir bilinç mi (şu an olduğunuz gibi kendiniz) olduğunu kavrayabilirseniz, artı ve eksi, yin ve yang benlikleri bütünleştirip uyuma getirebilirsiniz.

Her zaman sözünü ettiğim “kuşbakışının” (bütüne yukarıdan bakan bir farkındalık alanının) duruş noktası budur.

Orada durabilirseniz, kendinize ve başkalarına bakarken aklınızdan geçen her çözülmemiş düşünce göğe geri gönderilir.

İyi ya da kötü, sevme ya da sevmeme, yakın ya da uzak, hoşa giden ya da gitmeyen, yukarıda ya da aşağıda: bütün bu karmakarışık duygular serbest kalır.

O zaman her şeyi yargılamadan kucaklayan “şefkatli sevginin kalbini” yeniden canlandırabilirsiniz.

Bu, bir ya da iki kat daha yüksek bir boyuta yükselmiş bir bilinçtir.

Şu anda Dünya’daki insanların çoğunun bilincinde, kendilik farkındalıklarının %98’inden fazlasını “şu an olduğunuz gibi kendiniz” (sonlu düşünceler) kaplıyor.

Sabah Geldiğinde Herkes Uyanır

Bunun kötü olduğunu söylemiyorum.

Örneğin, bir kış sabahı beşi biraz geçe pek çok insan henüz kalkmamıştır, değil mi?

Aynı şey.

Dünya’daki şimdiki durumu günün bir saatine benzetseydiniz, şafaktan önceki erken saatlerdedir.

Ama karanlığın en derin olduğu zamanı yaşıyorlar diye Dünya insanlığının iyi olmadığına karar vermek sığlık olurdu.

Sadece izleyin.

Bundan sonra pek çok insan uzun bir uykudan uyanacak ve “gerçekte oldukları gibi kendilerini” hatırlayacak.

Buna Dünya insanlığının ruhunun gecesinin sona erdiği çağ, kutsal olanın yeniden canlanma anı denebilir.

Bu zamanda bazı insanlar alışkanlık hâline gelmiş düşüncelerini bırakamayıp direnebilir, ama onlar bile çevrelerindeki insanların birbiri ardına dönüştüğünü görerek bir gün nasıl yaşadıklarını yeniden düşünmeye başlayacak.

Çünkü her yıldızın insanlığı “gerçekte oldukları gibi kendilerine” dönüş yolculuğundadır.