Okyanus ve Bilincin Evrimi (2. Bölüm)
Yayınlanma tarihi Güncellenme tarihi
(Önceki yazıdan devam)
★İlahi dünyada (derin denizde) barınan gerçek benliği yüzey bilincinize (denizin yüzeyine) çıkarın ve onu yaşayın
Büyük okyanus (gerçek benlik) doğası gereği sonsuz şefkatin ve yaratıcılığın bir hazine evidir.
Ve su (yaşam), yaşamın kaynağının dünyasını burada görünen insanlıkla (gerçek doğasını unutmuş bir yüzey bilinciyle) bağlayan hayati bir unsurdur.
Bizim yıldızımızdan da bir kıdemlimiz olan Laozi’nin bıraktığı sözleri bilirsiniz: “En yüce iyilik su gibidir.”
Bu sözleri gerçekten yaşamak için şu farkındalığı her gün biraz daha kesin kılmak iyidir: gerçekte fiziksel bir bedene hapsolmuş küçük bir varlık değilsiniz. Gerçek doğanız büyük okyanusun ta kendisidir ve o derin, geniş kalbi ifade ederek yaşadığınız sürece herkes bu yeryüzünde bir büyük uyum dünyası kurma gücüne sahip olabilir.
Bunu yapmak için Dünya’nın tamamını kaplayan bütün deniz suyunu kendi kalbiniz olarak düşünün: okyanus tabanındaki en derin deniz (ilahi dünyada barınan bilinç), yüzeydeki su (yüzey bilinci) ve aradaki her şey (astral bedenin ve ruh bedeninin bilinci), en uzak doğudan en uzak batıya, en uzak kuzeyden en uzak güneye. Günlük hayatınızda her şeye bütün insanlıkta ilahiliğin dirilişi için dua eden bir kalple yaklaşırsanız, farkına varmadan yalnızca yüzeydeki bedeniniz büyüklüğündeki dalgaların (bireysel benliğin düşüncelerinin) “siz” olduğunu düşünen sınırlı farkındalıktan sıyrılacak ve benlik duygunuz büyük okyanusun (gerçek benliğin) kendisine genişleyecek.
Ve devam ettikçe “okyanus” çerçevesinden bile sıyrılacaksınız ve sonunda toprağın, havanın, suyun, evrenin, gökteki ve yerdeki her canlının ve yaratılıştaki her şeyin en baştan beri içinizde olduğu olgusunu hatırlayacaksınız.
Kalbinizi kozmik bilince kadar genişlettiğiniz ve derinleştirdiğiniz o gelecek, yürüdüğünüz bilincin evrimi uygulaması yolunun ilerisinde yatar.
Bu yüzden birçok kez söylediğimiz gibi, görünüşler dünyası hangi duruma düşerse düşsün, asla onun dalgaları tarafından yutulmanıza ve onlarla bir olmanıza izin vermeyin.
Dünya insanlığının kışkırttığı fırtınalı havanın bir kez ortaya çıktıktan sonra mutlaka solup gideceğini idrak edin.
Önemli olan, insanlığın gerçek doğası olan ilahiliğin kalbini, durgun suların sakin duasını tam durduğunuz yerde ve şu anda içinde bulunduğunuz koşullarda parlatarak yaşamaktır.
Doğrusunu söylemek gerekirse, yalnızca bu dünyadaki insanlar arasındaki çatışmalar değil, olağan dışı gök olayları, dalgalı denizler ve toprağın titremesi de bazı bakımlardan bütün olarak insanlığın düşünceleriyle derinden bağlantılıdır (ve bu asla orada acı çeken kimseyi suçlamak için söylenmiyor). Dünya’nın insanları ilahiliklerini hatırladığı ve onu ifade ederek yaşadığı sürece bunların hepsi solup gidecek geçici görüngülerdir. (Son)
